18 | 10 | 2017

Κύριες επιλογές
Χρονική ταξινόμηση άρθρων
Powered by mod LCA
Οι Ειδήσεις από...

PULP

Ο Charles Bukowski τελείωσε τη συγγραφή του τελευταίου του βιβλίου (Pulp) λίγο πριν πεθάνει στις 9 Μαρτίου 1994, ωστόσο μερικά από τα κεφάλαια του βιβλίου είχαν προ-δημοσιευθεί σε διάφορα περιοδικά.

Το Pulp είναι μια αστυνομική παρωδία. Κεντρικός χαρακτήρας και αφηγητής είναι ο Nick Belane, ένας ιδιωτικός ντετέκτιβ του Λος Άντζελες. Ο 55χρονος Belane δουλεύει μόνος του, ζει μοναχικά, είναι τρεις φορές διαζευγμένος και υπέρβαρος – οι πελάτες του τον αποκαλούν χοντρομπαλάκο (fat boy). Επιπλέον, οι πελάτες του τον θεωρούν δεύτερης και τρίτης διαλογής ντετέκτιβ και του δίνουν δουλειά αποκλειστικά και μόνο επειδή εμπιστεύονται τις συστάσεις του.

Η ιστορία ξεκινάει με το Belane να είναι στα πρόθυρα της έξωσης. Ως από μηχανής θεός όμως, οι υποθέσεις αρχίζουν να προσγειώνονται η μία μετά την άλλη μέσω συστάσεων από την ίδια πηγή. Οι υποθέσεις του είναι απρόσμενες. Ο θάνατος υπό τη μορφή της Lady Death του αναθέτει να εντοπίσει ένα συγγραφέα που είχε πεθάνει πριν από 30 χρόνια, ένας νεκροθάφτης του αναθέτει να τον απαλλάξει από την κηδεμονία μιας εξωγήινης, έχει επίσης μια υπόθεση απιστίας και του ανατίθεται να εξακριβώσει αν υπάρχει ή όχι το κόκκινο σπουργίτι.

Στη διάρκεια της ιστορίας ο Belane γίνεται πελάτης του εαυτού του, γίνεται πελάτης των καταδιωκόμενών του, βρίσκεται σε αδιέξοδα, πιάνεται κορόιδο, έχει εκλάμψεις ιδιοφυίας, χλευάζεται, λύνει υποθέσεις, στρατολογείται ενάντια στη θέλησή του από εξωγήινους και συνήθως τη γλυτώνει την τελευταία στιγμή.

Η Lady Death βρίσκεται συχνά στο δρόμο του και η σκέψη του θανάτου τον απασχολεί διαρκώς. Θέλει να μάθει την ημερομηνία θανάτου του ως εκδούλευση μια που έχει αναλάβει την υπόθεση της Lady Death ωστόσο το μόνο που καταφέρνει είναι να δεσμεύσει τη ζωή του ως αντάλλαγμα σε περίπτωση που αποτύχει να διεκπεραιώσει την αποστολή του. Ο Belane αναλογίζεται τη ζωή του. Πάσχει από κατάθλιψη και νιώθει ευγνώμων που έχει τέσσερεις τοίχους και μια στέγη. Θυμάται τις συμβουλές του πατέρα του και τις προβλέψεις του ότι θα καταλήξει αποτυχημένος στη ζωή και συμφωνεί τις περισσότερες φορές ότι ο πατέρας του είχε δίκιο. Από καμιά φορά αναθαρρεύει όταν λύνει υποθέσεις και νιώθει ότι είναι ο καλύτερος ντετέκτιβ της περιοχής. Η κατάθλιψη και η ενδοσκόπηση όμως επιστρέφουν σύντομα και αμείλικτα.

Όταν τα πράγματα δυσκολεύουν ή φθάνουν σε αδιέξοδο, ο Belane πίνει για να ανακουφιστεί και αποσύρεται στο σπίτι του ή πάει να πιει στα μπαρ. Στα μπαρ δε μπορεί να ευχαριστηθεί το ποτό του γιατί μπαίνει σε μπελάδες με το προσωπικό ή θαμώνες. Στο σπίτι κατατρύχεται από σκέψεις για τη ζωή τη δική του, των άλλων και το νόημα των πάντων. Στο γραφείο στην καλύτερη των περιπτώσεων σκοτώνει μύγες. Όταν τα πράγματα σφίγγουν, το γραφείο γίνεται τόπος τρόμου, επιβίωσης, εκβιασμού, ανίας και παραφροσύνης.

Η τύχη, η λήψη κακών αποφάσεων ενάντια στο ένστικτό του και η εξαγωγή συμπερασμάτων παίζουν σημαντικό ρόλο στην πλοκή της ιστορίας. Εξίσου σημαντικό ρόλο παίζει το προδιαγεγραμμένο. Στην ουσία η ιστορία εξελίσσετε ως μια πάλη αυτών των δύο. Ο Belane παίζει στα άλογα πιο πολύ για διασκέδαση παρά για κέρδος και προτιμά τον αυνανισμό από το σεξ. Δυσανασχετεί στο προσποιητό και το ανόητο και δε διστάζει να κάνει τη γνώμη του γνωστή. Στις συνδιαλλαγές του γίνεται ειρωνικός, σαρκαστικός ή εμπλέκεται σε καυγάδες και διαλόγους που σαστίζουν. Ενώ είναι έτοιμος να παραδοθεί στο βάρος της ζωής, αντιστέκεται σθεναρά στα επιμέρους κομμάτια της όσο ακόμα μπορεί και αναπνέει. Η κατάληξη της ιστορίας είναι ειρωνική.

Αν το Τοστ Ζαμπόν (Ham on Rye) είναι ο πρόλογος της βιογραφίας του Bukowski, το Pulp μπορεί να θεωρηθεί ως ένας φανταστικός επίλογος. Η διαφορά είναι ότι το Ham on Rye, που περιγράφει την παιδική και νεανική ηλικία του Bukowski γράφτηκε αφού είχαμε διαβάσει πρώτα άλλα έργα του συγγραφέα. Με το Pulp ο Bukowski δίνει την εντύπωση ότι βρίσκεται σε έναν αγώνα δρόμου με το αναπόφευκτο και θέλει να μιλήσει σχετικά όσο ακόμα προλαβαίνει. Παρά το γεγονός ότι με το Pulp ο Bukowski καινοτομεί και γράφει μια αστυνομική παρωδία, οι θαυμαστές του θα διαισθανθούν το γνώριμο. Χρησιμοποιώντας αλληγορικό ύφος, ο Bukowski καταφέρνει να μας κάνει να σκεφτούμε μαζί του, όσα αναλογίζεται ο χαρακτήρας του βιβλίου.

Πηγή: Pulp, Charles Bukowski, (2002), 15η εκτύπωση. Black Sparrow Press, Santa Rosa

 

Share in Facebook
Tweet it!