23 | 11 | 2017

Κύριες επιλογές
Χρονική ταξινόμηση άρθρων
Powered by mod LCA
Οι Ειδήσεις από...

"ESTACION TULA"

Παρουσίαση βιβλίου: 

Estacion Tula του David Toscana (1995)

Ελληνική έκδοση:

Το τρένο δεν θα περάσει από εδώ σε μετάφραση Χαράλαμπου Δήμου, ΕΚΔΟΣΕΙΣ OPERA (1999).

Ο David Toscana μας ταξιδεύει με την ιστορία του στο Μεξικό του 19ου και του 20ου αιώνα σε μια σύνθεση που ρέει αρμονικά και σαγηνευτικά. Το βιβλίο διαβάζεται εύκολα, το θέμα είναι ενδιαφέρον, η πλοκή είναι απολαυστική και η ιστορία προσφέρεται για διαφορετικές ερμηνείες ανάλογα με το πώς θέλει να τη δει κανείς.

Λίγα λόγια για την υπόθεση: 

Ο Χουάν είναι ένα παιδί καρπός βιασμού. Η μάνα του πεθαίνει και η γιαγιά του τον απεχθάνεται. Τον μεγαλώνει σα δικό της παιδί η υπηρέτρια της οικογένειας. Ο Χουάν γίνεται έφηβος ρομαντικός και χαμένος στις πλάνες της εφηβικής του αφέλειας. Κυνηγά τον έρωτα θυσιάζοντάς τον για ηρωισμούς και επιστρέφει να αποζητήσει αυτό που μπορεί και να είχε και που το έχει χάσει. Προσλαμβάνει ένα συγγραφέα για να αναγεννήσει τον έρωτα που ονειρεύτηκε όλη του τη ζωή. Ή μήπως ήθελε να μεταφυτεύσει την αναζήτησή του προτού πεθάνει;

 

Ακολουθούν σύντομα αποσπάσματα από το πρώτο μέρος του βιβλίου:

…Με τη λίγη πείρα που απέκτησα, σιγά σιγά κατάλαβα ότι στις επιχειρήσεις δεν ψάχνει κανείς για αλήθειες, αλλά για ικανοποιητικές απαντήσεις οι οποίες, κατά κανόνα, δεν πρέπει να θέτουν σε κίνδυνο το επαγγελματικό μέλλον όλων εκείνων των τεχνοκρατών. (Σ19)

…Όρμησε πάνω στην κόρη της και την έπιασε απ’ τα μαλλιά, αλλά χωρίς πρόθεση να τη χαϊδέψει. Την τράβηξε να σηκωθεί όρθια.

Μην κάθεσαι εδώ χάμω, ξαπλωτή! Χοροπήδα μέχρι να κυλήσει όλος ο διαολόσπορος του γκρίνγκο από μέσα σου. (Σ23)

…Η δόνα Εσπεράνσα εξέτασε με μια έντονη αποδοκιμασία το παρουσιαστικό και τους τρόπους του νεοφερμένου.

...«Σου είπα εμφανίσιμο» ψιθύρισε ενοχλημένη η δόνα Εσπεράνσα.

«Τον διάλεξα ανάμεσα σε ναυτικούς κι όχι ανάμεσα σε Βουρβόνους πρίγκιπες.»

Η Φερνάντα δεν έπαιρνε το βλέμμα της από πάνω του, γοητευμένη απ’ την εξωτική κοψιά του άντρα. Ένιωθε ένα κράμα τρυφερότητας και σαρκικής κάψας. (Σ46)

…Εμένα θα με ποθήσουν όλοι οι ναυτικοί εκείνου του βρομοκάραβου που ζέχνει από μακριά, συνηθισμένοι καθώς είναι σε νταραβέρια με αναμαλλιασμένες πόρνες και θα σκυθρωπιάσουν σαν θα με δουν στο μπράτσο κάποιου συντρόφου τους. (Σ53)

…Έλεγαν ότι απ’ τους πρώτους κιόλας μήνες της ζωής του έκανε άσεμνες χειρονομίες κι ότι είχε στύση. Κάποιος είπε ότι είχε δει λέπια στην πλάτη του κι αν τύχαινε αργότερα να τον δουν γυμνό απ’ τη μέση και πάνω, με το δέρμα του κανονικό κι αψεγάδιαστο, αντί να αποδοκιμάσουν εκείνη τη φήμη έλεγαν «Τα έτριψε η νέγρα με γυαλόχαρτο και του φύγανε.» (Σ77)

…Σηκώθηκε για να πλυθεί κι εγώ έμεινα να κοιτάζω τα πόδια της, ώσπου εξαφανίστηκε πίσω από την πόρτα. Εκείνα τα πόδια που με οδήγησαν στο γάμο, επειδή ήθελα να τα χουφτώνω όποτε μου έκανε κέφι. (Σ88)

…«Πως σε λένε;»

«Κάρμεν, εσένα;»

«Χουάν Καπιστράν»

«Κάτι μου θυμίζει το όνομά σου»

«Αν γνωριζόμασταν κι από πριν, θα συμφωνούσα μαζί σου».

«Εσύ δεν είσαι που έχεις γλώσσα ιγουάνας;»

Ο Χουάν άνοιξε το στόμα του για να της δείξει τη γλώσσα του.

«Δεν ξέρω» είπε δίχως να τον δικαιώσει, «δεν έχω δει ποτέ μου ιγουάνα.» (Σ90)

Share in Facebook
Tweet it!