25 | 06 | 2017

Κύριες επιλογές
Χρονική ταξινόμηση άρθρων
Powered by mod LCA
Οι Ειδήσεις από...

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ «ΚΑΣΤΡΟ» ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ

Υποσχέθηκε πολλά και αντικρουόμενα, αρκετά από τα οποία θα πάρουν χρόνια για να αποδώσουν, υπό την προϋπόθεση βέβαια ότι θα εξασφαλίσουν την υποστήριξη του Κοινοβουλίου.

Ο λόγος για τον νεοεκλεγέντα πρόεδρο της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν και το οικονομικό του πρόγραμμα - που η αμερικανική επενδυτική τράπεζα Morgan Stanley βάφτισε Macroneconomics.

Ο νεοφιλελεύθερος πρώην τραπεζίτης και υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Ολάντ φιλοδοξεί ότι με τις επεμβάσεις του στο οικονομικό πεδίο θα καταφέρει να τροφοδοτήσει την περιβόητη διαδικασία της απορρύθμισης στη χώρα του και να μειώσει το βάρος του κράτους στην οικονομία της.

Μπάμπης Μιχάλης - efsyn.gr - 14/05/2017

Το πρόγραμμά του περιλαμβάνει κλασικές συνταγές του νεοφιλελεύθερου οικονομικού δόγματος (περικοπές των δημοσίων δαπανών, μαζικές απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, δημοσιονομική πειθαρχία, χαμηλότερη φορολόγηση για τις επιχειρήσεις, εργασιακή ευελιξία) με… ολίγη από σοσιαλδημοκρατία (αύξηση κρατικών επενδύσεων, μικρές μειώσεις φόρων για νοικοκυριά, διατήρηση ορίων συνταξιοδότησης και φοροαπαλλαγών για τους μισθωτούς).

Με το μείγμα αυτό ο Μακρόν ελπίζει ότι θα καταφέρει να τονώσει την οικονομική δραστηριότητα, να βελτιώσει την παραγωγικότητα και να αυξήσει την ανταγωνιστικότητα των γαλλικών εξαγωγών.

Αρκετοί ωστόσο είναι αυτοί που πιστεύουν ότι το πρόγραμμα αυτό αποτελεί επί της ουσίας δούρειο ίππο για την κατεδάφιση των υπολειμμάτων του τελευταίου μεγάλου κράτους κοινωνικής πρόνοιας της Ευρώπης.

Τα σημαντικότερα μέτρα που εισάγουν τα Macroneconomics είναι:

1. Ψαλίδισμα των δημοσίων δαπανών κατά 60 δισ. ευρώ στα επόμενα πέντε χρόνια με στόχο αυτές να υποχωρήσουν ως ποσοστό του ΑΕΠ στο 52% το 2022 από 55% πέρυσι.

2. Περικοπές 120 χιλιάδων θέσεων εργασίας στο Δημόσιο τα επόμενα πέντε χρόνια.

3. Μείωση του δημοσίου ελλείμματος στο 1% του ΑΕΠ από 3,4% πέρυσι και πλήρη συμμόρφωση με τους κανόνες δημοσιονομικής πειθαρχίας της ευρωζώνης (από φέτος).

4. Μείωση του δημόσιου χρέους στο 93% του ΑΕΠ από 96% το 2016.

5. Μείωση του συντελεστή φορολόγησης των επιχειρήσεων από 33,3% σε 25%. Διατήρηση των φοροαπαλλαγών της απερχόμενης κυβέρνησης στους μισθωτούς.

6. Περικοπή του μη μισθολογικού κόστους των επιχειρήσεων –σε βάρος των κρατικών εσόδων– με την ελπίδα ότι αυτές θα χρησιμοποιήσουν τα κεφάλαια που θα απελευθερωθούν για επενδύσεις και προσλήψεις.

7. Αύξηση των δημοσίων επενδύσεων. Το ύψους 50 δισ. ευρώ πρόγραμμα επενδύσεων που ο Μακρόν προτείνει θα εστιάσει σε ποικίλους οικονομικούς τομείς, όπως η πράσινη ενέργεια, οι μεταφορές, η γεωργία, η επαγγελματική κατάρτιση.

8. Αύξηση του δημόσιου δανεισμού και εκμετάλλευση της σημερινής ευκαιρίας των χαμηλών επιτοκίων.

9. Αποδυνάμωση του 35ώρου. Σε αντίθεση με τον Φιγιόν που υποσχέθηκε κατάργηση του εβδομαδιαίου ωραρίου εργασίας 35 ωρών της Γαλλίας (και πάτωσε στις εκλογές) ο Μακρόν το διατηρεί ως νομικό πλαίσιο αναφοράς. Δίνει όμως παράλληλα στις επιχειρήσεις το δικαίωμα να διαπραγματεύονται ωράριο και αμοιβές με τα συνδικάτα. Η «κερκόπορτα» που ανοίγει -σε ένα 35ωρο που ήδη παραβιάζεται- προς τις πιο ευέλικτες μορφές απασχόλησης είναι προφανής. Ο στόχος είναι ίδιος με αυτόν του Φιγιόν, απλώς η προσέγγιση είναι πιο βαθμιαία.

10. Κλιμάκωση των προγραμμάτων κατάρτισης με στόχο την εκπαίδευση ενός εκατομμυρίου άνεργων νέων και ενός εκατομμυρίου ανέργων χαμηλών δεξιοτήτων. Η αποτελεσματικότητα αυτών των προγραμμάτων ως προς τη μεγέθυνση της απασχόλησης είναι πάντως αμφιλεγόμενη.

11. Επέκταση του επιδόματος ανεργίας και στους επιχειρηματίες, γεωργούς, αυτοαπασχολούμενους και όσους παραιτούνται από τη δουλειά τους.

12. Διατήρηση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης στα 62 έτη, σύνδεση των συντάξεων με τις εισφορές εκάστου.

13. Μεταρρύθμιση του φόρου περιουσίας και επί της ουσίας μετασχηματισμός του σε φόρο ακίνητης περιουσίας αφού θα εξαιρούνται από αυτόν οι χρηματοοικονομικές επενδύσεις.

Το μεγάλο ερώτημα βέβαια είναι αν ο Μακρόν θα τα καταφέρει. Κάποια από τα μέτρα που προτείνει, όπως η μείωση δημοσίων δαπανών, ελλειμμάτων και χρέους και από την άλλη η αύξηση των δημοσίων επενδύσεων, είναι αντικρουόμενα.

Η μεγέθυνση του κρατικού δανεισμού ενδέχεται ακόμη να εκτινάξει το ήδη υψηλό χρέος της Γαλλίας.

Κάποια άλλα, όπως οι παρεμβάσεις στην αγορά εργασίας, οι μαζικές απολύσεις και τα προγράμματα κατάρτισης, είναι αμφιβόλου αποτελεσματικότητος (και σκοπού), ενώ κάποια μέτρα, όπως τα προγράμματα δημοσίων δαπανών, θα πάρουν χρόνια για να φέρουν καρπούς.

Ζητούμενο επίσης είναι το αν το πρόγραμμα του Μακρόν θα υποστηριχθεί τελικά από το Κοινοβούλιο που θα προκύψει στις βουλευτικές εκλογές του επόμενου μήνα.

Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα του Μακρόν, «η μεγαλύτερή του τραγωδία» όπως πολύ εύστοχα γράφει στον Guardian ο λέκτορας μοντέρνων γλωσσών Ολιβιέ Τονό, «είναι ότι πιστεύει ακόμη σε ένα αναξιόπιστο οικονομικό σύστημα».

Share in Facebook
Tweet it!