20 | 10 | 2017

Κύριες επιλογές
Χρονική ταξινόμηση άρθρων
Powered by mod LCA
Οι Ειδήσεις από...

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΗΘΙΚΗ

Η ποιότητα της διακυβέρνησης μιας χώρας είναι ο κύριος καθοριστικός παράγοντας της ποιότητας της ζωής των ανθρώπων. Οι υπανάπτυκτες χώρες, για παράδειγμα, υποφέρουν από τις άστοχες οικονομικές πολιτικές, τη μείωση των επενδύσεων στον τομέα της υγείας και της εκπαίδευσης, την υπερβολική ρύθμιση και τη διαφθορά. Οι αναπτυγμένες χώρες σήμερα υποφέρουν επίσης από την ανισορροπία των εθνικών προϋπολογισμών, αναποτελεσματικές επιδοτήσεις αλλά και «επιτηδευμένη» διαφθορά.

Στη χώρα μας, που δεσπόζουν τα προβλήματα ενός φαινομενικά ανεπτυγμένου κράτους, η οικονομική ανάκαμψη εξακολουθεί εδώ και χρόνια να είναι το ζητούμενο. Στην πραγματικότητα βιώνουμε τη χειρότερη πολιτική αλλά και ηθική κρίση από τη μεταπολίτευση μέχρι σήμερα. Οι πολιτικοί μας και γενικότερα τα μεταπολιτευτικά μοντέλα διακυβέρνησης φαίνεται ότι λίγα έχουν υιοθετήσει από την κλασική θεώρηση της πολιτικής.

οΦτΔ - 22/09/2011

Κατά την κλασική φιλοσοφία ο βασικός στόχος της πολιτικής, ως η ύψιστη ανθρώπινη τεχνική της οργανωμένης κοινής συμβίωσης των πολιτών, πρέπει να είναι η επίτευξη της ευημερίας τους, μέσω των αρχών και των αξιών της πολιτικής και ανθρώπινης ηθικής. Οι αρχές και οι αξίες αυτές πρέπει να διακρίνουν τους πολιτικούς που παράγουν πολιτική και οι οποίοι ανυπόκριτα χαίρονται με τη χαρά και λυπούνται με τη λύπη των απλών ανθρώπων, πράγμα που σημαίνει ότι είναι κοινωνικά ευαίσθητοι. Εν ολίγοις η κλασική προσέγγιση υποστηρίζει ότι «εκείνοι (δηλ. οι πολιτικοί) που ξεχωρίζουν την πολιτική από την ηθική, ποτέ δε θα καταλάβουν ούτε τη μία ούτε την άλλη». Στην κλασική Ελληνική δημοκρατία σε κάθε έντιμο σκεπτόμενο άνθρωπο υπήρχε μία αδιάσπαστη σχέση και ταύτιση μεταξύ της πολιτικής ενέργειας και των ηθικών αρχών, ώστε του ήταν αδιανόητο να φανταστεί την πολιτική ξέχωρα από την ηθική. Αυτό βέβαια είναι, δυστυχώς, ζητούμενο στη σύγχρονη πολιτική ζωή του τόπου μας.

Έτσι, διαπιστώνουμε ότι στην εποχή μας το ηθικό στοιχείο στην πολιτική συμπεριφορά και δράση συστηματικά αγνοείται και ολοένα παραμερίζεται δίνοντας τη θέση του στις εκάστοτε πολιτικές σκοπιμότητες και τα ατομικά οφέλη. Είναι συνηθισμένο φαινόμενο το «πρέπον» να αντικαθίσταται με κυνισμό με το «σκόπιμο». Οι πολιτικές διακηρύξεις των κομμάτων που διαπνέονται από ένα φλύαρο ιδεαλισμό & αλτρουισμό στην πράξη μένουν γράμμα κενό και υποτάσσονται συχνά σε κανόνες «πολιτικού αμοραλισμού». Στην πραγματικότητα η χώρα μας βιώνει μία ιδιότυπη κρίση αξιών και πολιτικής ηθικής, που δίνει την εικόνα μιας γενικής παρακμής.

Αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής πρακτικής που τείνει να γίνει ο κανόνας, είναι η εδραιωμένη αντίληψη των πολιτών ότι η πολιτική και η ηθική δεν έχουν σχέση μεταξύ τους, καθώς η μεν ηθική υπαγορεύει κανόνες του «ευ αγωνίζεσθαι» και της έντιμης συμπεριφοράς προς τους ανθρώπους, η δε πολιτική, είναι ταυτόσημη με τον καιροσκοπισμό, την ίντριγκα, την αλαζονεία, την αναξιοκρατία και η βασική της αρχή είναι ότι «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα». Γεγονός πολύ επικίνδυνο για τη δημοκρατία, γιατί η πολιτική ως συμμετοχή των πολιτών στη διαχείριση των κοινών, που αποτελεί βασικό στοιχείο της, σε μία τέτοια εξέλιξη απαξιώνεται και υποβαθμίζεται και οι πολίτες οδηγούνται στην «πολιτική ιδιώτευση».

Οι θεμελιώδεις ηθικές στάσεις ζωής και ο αλτρουισμός, βασίζονται στην ικανότητα των πολιτικών να αντιλαμβάνονται τα συναισθήματα των απλών ανθρώπων και να συμπάσχουν ή να χαίρονται μαζί τους. Ένας μη μορφωμένος και μη ευφυής πολιτικός είναι το ίδιο επικίνδυνος με έναν μορφωμένο μεν αλλά παρορμητικό και αλαζόνα χωρίς ηθικούς φραγμούς. Ο ιδεώδης πολιτικός πρέπει να είναι ταυτόχρονα μορφωμένος και ευφυής αλλά και να διαθέτει ιδιαίτερη ευαισθησία στα κοινωνικά και προσωπικά προβλήματα των πολιτών. Τότε σίγουρα θα νοιαστεί για τα προβλήματα του λαού αλλά και θα βρει τις απαιτούμενες, κατά περίπτωση, κατάλληλες λύσεις. Όλη αυτή η προσπάθεια για την ευημερία ενός λαού δεν επιτυγχάνεται με τον «αυτόματο πιλότο». Χρειάζεται σκληρός αγώνας από το σύνολο των πολιτών σε μια βάση ύψιστης ηθικής.

Δυστυχώς ο καθένας από εμάς έχει εγκλωβιστεί μέσα στη δίνη ενός ανήθικου πολιτικού συστήματος που μας προτρέπει να αφομοιώσουμε ανάλογες ανήθικες πρακτικές στην καθημερινότητα μας για να μπορέσουμε να επιβιώσουμε. Ο αγώνας που πρέπει να δώσουμε είναι πρωτίστως ηθικός τόσο σε ατομικό αλλά και συλλογικό επίπεδο. Όταν δρούμε αγνοώντας τις θεμελιώδεις ανθρώπινες ηθικές αξίες ουσιαστικά διαιωνίζουμε μια ανήθικη πολιτική συμπεριφορά που στη συνέχεια είναι «βούτυρο στο ψωμί» του πολιτικού μας συστήματος. Είναι γνωστό άλλωστε ότι η ποιότητα της διακυβέρνησης της χώρας μας είναι ο καθρέφτης της κοινωνίας.

Δεν μπορούμε να προσδοκούμε ηθική διακυβέρνηση από ανήθικους πολίτες.

Share in Facebook
Tweet it!