15 | 12 | 2017

Κύριες επιλογές
Χρονική ταξινόμηση άρθρων
Powered by mod LCA
Οι Ειδήσεις από...

CAHOKIA: Η ΠΡΩΤΗ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΑΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ

Η Cahokia ήταν μια πόλη που, στο απόγειό της (1050 – 1200 μΧ), ήταν μεγαλύτερη από πολλές ευρωπαϊκές πόλεις, μεταξύ αυτών και του Λονδίνου. Η πόλη, περιλαμβάνοντας τουλάχιστον 120 αναχώματα (τούμπες, λοφίσκους) και έναν πληθυσμό μεταξύ 10.000 και 20.000 ανθρώπων, απλώνονταν σε πάνω από 16 km2. Ευρισκόμενη απέναντι από τον ποταμό Μισισιπή σε σχέση με το σημερινό Σεντ Λούις, ήταν η μεγαλύτερη προκολομβιανή πόλη βόρεια του Μεξικού. Οι κάτοικοι της Cahokia δεν χρησιμοποιούσαν σύστημα γραφής και οι ερευνητές σήμερα εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την αρχαιολογία για να την “ερμηνεύσουν”.

Owen Jarus - livescience.com - 27/08/2013 - μετάφραση: Αντώνης Τσιουμάνης

Πολιτιστικά ευρήματα από την πόλη περιλαμβάνουν αποδεικτικά στοιχεία ενός δημοφιλούς παιχνιδιού ονόματι "Chunkey" κι ενός ποτού περιέχοντος καφεΐνη. Καλλιτεχνικά ευρήματα περιλαμβάνουν πέτρινες πλάκες σκαλισμένες με εικόνες (όπως έναν άνθρωπο-πουλί), καθώς και αποδεικτικά στοιχεία για εξελιγμένα χάλκινα κατασκευάσματα, συμπεριλαμβανομένων κοσμημάτων και κεφαλοφορεμάτων.

Η πόλη παρήκμασε μετά το 1200 μΧ, καταλήγοντας εγκαταλειμμένη μέχρι το 1400. Το όνομα "Cahokia" είναι από κάποιους αυτόχθονες που ζούσαν στην περιοχή κατά τη διάρκεια του 17ου αιώνα.

Μεγάλο μέρος της πόλης βρίσκεται θαμμένο κάτω από κατασκευαστικές εξελίξεις του 19ου και του 20ου αιώνα, συμπεριλαμβανομένων μιας εθνικής οδού και της ανάπτυξης της πόλης του Σεντ Λούις. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών, έχουν καταβληθεί προσπάθειες για τη διατήρηση ό,τι παραμένει, με τον πυρήνα της Cahokia τώρα μέρος μιας ιστορικής τοποθεσίας της πολιτείας του Ιλινόι.

Το Ανάχωμα Των Μοναχών

Το πιο εντυπωσιακό παράδειγμα της αρχιτεκτονικής στην Cahokia είναι το ύψους 30 m "Ανάχωμα Των Μοναχών" — το όνομα δόθηκε σε αυτό, επειδή μια ομάδα Τραππιστών μοναχών ζούσαν κοντά του κατά τους ιστορικούς χρόνους.

Χτίστηκε σε τέσσερα επίπεδα, καλύπτοντας περίπου 68,8 στρέμματα στη βάση του και δεσπόζοντας πάνω από την πόλη. Οι αρχαιολόγοι βρήκαν γιγαντιαία σημάδια τρυπών στην κορυφή υποδηλώνοντας την παρουσία ενός -κατά πάσα πιθανότητα- ναού, προφανώς κατασκευασμένου από ξύλο, διαστάσεων 31 m X 15 m. Τα σημάδια των τρυπών είναι πάνω από 1 m σε διάμετρο, με το κτίριο να ήταν ίσως 15 m ψηλό.

Το Ανάχωμα Των Μοναχών, μαζί με μια μεγάλη πλατεία και μια ομάδα μικρότερων αναχωμάτων, ήταν περιτοιχισμένο με ένα ξύλινο περίφραγμα 3,2 km. Μέχρι και 20.000 ξύλινοι στύλοι χρησιμοποιήθηκαν για να κατασκευαστεί.

Woodhenge

Στα δυτικά του Αναχώματος Των Μοναχών είναι μια σειρά από πέντε κύκλους, κάθε ένας από τους οποίους αρχικά αποτελούνταν από ξύλινους στύλους κόκκινου κέδρου, έχοντας κατασκευαστεί σε διαφορετικές χρονικές στιγμές μεταξύ 900 και 1100 μΧ. Ποικίλλουν στο μέγεθος από 12 έως 60 θέσεις, ο τελευταίος από τους οποίους είναι ο μικρότερος. Οι αρχαιολόγοι αναφέρονται σε αυτές τις δομές ως "woodhenge," εκ των οποίων μιας η ανακατασκευή υπάρχει σήμερα.

Αυτές οι δομές θα ήταν πιθανό να έχουν χρησιμοποιηθεί ως ένα ημερολόγιο του είδους που σημειώνει ηλιοστάσια, ισημερίες και φεστιβάλ σημαντικά για τους κατοίκους. Ένας ιερέας θα μπορούσε να στέκεται σε μια υπερυψωμένη πλατφόρμα στη μέση.

Η ανατολή του ηλίου κατά την ισημερία λέγεται ότι είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή από αυτό το σημείο. Μια θέση στύλου ευθυγραμμίζεται με το μπροστινό μέρος του Αναχώματος Των Μοναχών και η πελώρια δομή μοιάζει να "γεννά" τον ήλιο, σύμφωνα με μια σύγχρονη καταχώρηση που καταγράφεται στην ιστοσελίδα Cahokia Mounds state historic site website.

Ανθρώπινη θυσία

Το ανάχωμα 72 είναι μια 3 m ύψους κατασκευή ευρισκόμενη λιγότερο από μισό μίλι νότια του Αναχώματος Των Μοναχών. Χρονολογείται μεταξύ 1050 και 1150 και περιέχει τα λείψανα 272 ανθρώπων, πολλοί από τούς οποίους θυσιάστηκαν — ο μεγαλύτερος αριθμός θυμάτων θυσίας που βρέθηκαν ποτέ βόρεια του Μεξικού.

Η αρχαιολογία των αναχωμάτων είναι περίπλοκη, αλλά αρκετές περιπτώσεις με ανθρώπινες θυσίες μπορούν να ερευνηθούν. Σε μία περίπτωση 39 άνδρες και γυναίκες εκτελέστηκαν «επί τόπου», γράφει ο αρχαιολόγος Timothy Pauketat στο βιβλίο του Cahokia: Ancient America’s Great City on the Mississippi. «Φαίνεται πιθανό τα θύματα να είχαν παραταχθεί στην άκρη του λάκκου... και να είχαν χτυπηθεί με ρόπαλα ένα μετά το άλλο έτσι ώστε τα σώματά τους να πέσουν διαδοχικά σε αυτόν».

Σε ένα άλλο επεισόδιο με θυσία, 52 υποσιτισμένες γυναίκες μεταξύ των ηλικιών 18 και 23 ετών εμφανίζονται να έχουν θυσιαστεί την ίδια στιγμή, μαζί με μια γυναίκα 30 ετών. Σε ένα άλλο επεισόδιο ταφής, 15 πτώματα, ένα μείγμα από άνδρες, γυναίκες και παιδιά, βρέθηκαν πάνω σε ξύλινα φορεία.

Περιέργως, αυτός ο ταφικός τύμβος έχει επίσης τα λείψανα δύο ανδρών που βρέθηκαν θαμμένοι με 20.000 χάντρες από κοχύλια, πιθανώς τα απομεινάρια ενδυμάτων. Ανάλυση των λειψάνων τους δείχνει ότι κατανάλωσαν μια μεγάλη ποσότητα κρέατος, γεγονός που υποδηλώνει ότι ήταν μέλη της ελίτ της κοινωνίας της Cahokia, με τις ανθρώπινες θυσίες στο ανάχωμα να είναι ενδεχομένως αφιερωμένες σ' αυτούς κατά κάποιο τρόπο.

Chunkey

Η Cahokia υποστήριζε μια πλούσια ποικιλία καλλιτεχνικών και πολιτιστικών δραστηριοτήτων. Έχουν βρεθεί πέτρες που χρησιμοποιούνταν κάποτε σε ένα πάρα πολύ δημοφιλές παιχνίδι ονόματι "Chunkey."

Οι αρχαιολόγοι δεν είναι βέβαιοι για τους ακριβείς κανόνες εκείνης της εποχής που ευημερούσε η Cahokia. Μαρτυρίες για το παιχνίδι από τον 18ο και τον 19ο αιώνα μιλάνε για έναν πέτρινο δίσκο, ονόματι "πέτρα chunkey," που την κυλάνε σε ένα γήπεδο και για ανθρώπους πού ρίχνουν τεράστια μπαστούνια, μεγαλύτερα από αυτούς, προς αυτήν, προσπαθώντας να τα προσγειώσουν όσο πιο κοντά στην πέτρα ήταν δυνατόν. Βαθμοί θα πρέπει να δίνονταν ανάλογα με το πόσο κοντά έπεσαν. Στοιχήματα για την έκβαση του παιχνιδιού ήταν συνηθισμένα, σύμφωνα με συγγραφείς.

Ο Pauketat φαντάζεται το Chunkey να παίζεται ως ένα ομαδικό άθλημα στην Cahokia στην πλατεία δίπλα στο Ανάχωμα Των Μοναχών. Σε ένα άρθρο του στο Archaeology Magazine γράφει ότι «ο αρχηγός στεκούμενος στην κορυφή της σκούρας, χωμάτινης πυραμίδας εγείρει τα χέρια του. Στη μεγάλη πλατεία κατωτέρω, μια εκκωφαντική κραυγή εκρήγνυται από 1000 συγκεντρωμένες ψυχές. Κατόπιν το πλήθος διαιρείται στα δύο, και οι δύο ομάδες διασχίζουν την πλατεία, ξεφωνίζοντας άγρια. Εκατοντάδες ακόντια πετάνε στον αέρα προς ένα μικρό κυλιόμενο πέτρινο δίσκο... Θεατές θα τους επευφημούσαν, όντας μάρτυρες σε ένα μεγάλο άθλημα που κυριάρχησε σ’ αυτήν την πόλη της Βόρειας Αμερικής».

Share in Facebook
Tweet it!