19 | 11 | 2017

Κύριες επιλογές
Χρονική ταξινόμηση άρθρων
Powered by mod LCA
Οι Ειδήσεις από...

ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

Φροντίδα των παιδιών

Ξεκινώντας από τη βρεφική ηλικία, όλα τα παιδιά χρειάζονται τη φροντίδα των γονιών ή κηδεμόνων τους. Καθώς το παιδί μεγαλώνει οι ανάγκες του μεταβάλλονται και συνεπώς η παροχή φροντίδας πρέπει να προσαρμόζεται ανάλογα με την ηλικία ή το στάδιο ανάπτυξης του παιδιού. Για παράδειγμα, ένα μωρό χρειάζεται συχνή αλλαγή πάνας, ένα παιδί δύο ετών χρειάζεται να μάθει να χρησιμοποιεί το γιογιό ή την τουαλέτα, ένα παιδί πέντε ετών πρέπει να μάθει να βουρτσίζει τα δόντια του χωρίς βοήθεια και ένα παιδί δώδεκα ετών πρέπει να έχει μάθει να φροντίζει την προσωπική του υγιεινή χωρίς να χρειάζεται βοήθεια.

Ο ρόλος του κηδεμόνα είναι να καλύψει της ανάγκες του παιδιού ικανοποιητικά ώστε το παιδί να αναπτυχθεί σωματικά και συναισθηματικά καλά. Ο κηδεμόνας πρέπει να καλύψει τις βασικές ανάγκες του παιδιού όπως για παράδειγμα την ανάγκη για επαρκή καθημερινή λήψη τροφής και υγρών, την ανάγκη για στέγη που παρέχει τα στοιχειώδη όπως καθαρό κρεβάτι, τουαλέτα, μπάνιο ή ντουζιέρα και καθαρό και τακτοποιημένο σπίτι που διατηρείται ζεστό όταν κάνει κρύο. Στις βασικές ανάγκες συμπεριλαμβάνονται και η ανάγκη για επίσκεψη στο γιατρό και τον οδοντίατρο, εμβολιασμοί και τακτική παρακολούθηση του σχολείου για παιδιά σχολικής ηλικίας. Επιπλέον ο κηδεμόνας έχει το απόλυτο χρέος προς το παιδί να το προστατέψει από κακοποίηση και από παραμέληση. Ο κηδεμόνας είναι υπεύθυνος να σιγουρέψει ότι το παιδί είναι ασφαλές χωρίς να διατρέχει κίνδυνο ατυχημάτων ενόσω επίσης δε διατρέχει κανένα κίνδυνο σωματικής, συναισθηματικής ή σεξουαλικής κακοποίησης στο σπίτι ή στο περιβάλλοντα χώρο. Για παράδειγμα, απορρυπαντικά, χλωρίνες, φάρμακα πρέπει να φυλάγονται μακριά από τα παιδιά. Παράλληλα, ο κηδεμόνας είναι υπεύθυνος να καταβάλει κάθε προσπάθεια να προστατέψει το παιδί όταν το παιδί είναι σε άλλους χώρους μακριά από το σπίτι. Για παράδειγμα, ο κηδεμόνας πρέπει να γνωρίζει που και με ποιον είναι το παιδί και να το επιβλέπει κατά τη διάρκεια του παιγνιδιού έξω από το σπίτι, ιδιαίτερα αν μιλάμε για νεαρά παιδιά.

Ο κηδεμόνας πρέπει να φροντίσει για την πνευματική και διανοητική ανάπτυξη του παιδιού παρέχοντας ευκαιρίες στο παιδί να αναπτυχθεί διανοητικά. Όταν το παιδί είναι μωρό, ο κηδεμόνας πρέπει να του μιλάει, να του δίνει παιγνίδια και βιβλία για μωρά και να περνά πολύ χρόνο μαζί με το παιδί ώστε το παιδί να αναπτύξει την ικανότητα επικοινωνίας και την ικανότητα να μαθαίνει. Καθώς το παιδί μεγαλώνει, οι ανάγκες του για μάθηση θα αλλάζουν. Για παράδειγμα, ένα παιδί δύο χρονών πρέπει κάθε τόσο να πηγαίνει στα ψώνια με τους γονείς, να συναντά άλλα παιδάκια της ηλικίας του, να παίζει στην παιδική χαρά, να έχει παιγνίδια κατάλληλα για την ηλικία του, να του διαβάζουμε ιστορίες στο σπίτι και να του δίνουμε ευκαιρίες να δοκιμάσει τις ικανότητες του. Επίσης, ο κηδεμόνας πρέπει να προσφέρει ευκαιρίες στο παιδί να ασχοληθεί με νέες δραστηριότητες και να δοκιμάσει τα ταλέντα του, ώστε να κατασταλάξει σε συγκεκριμένα ενδιαφέροντα και δραστηριότητες που προτιμά και που τα καταφέρνει καλά. Τα παιδιά δεν πρέπει να υπέρ-προστατεύονται γιατί τότε τους περιορίζουμε μαθησιακές ευκαιρίες. Για παράδειγμα ένα παιδί δύο χρονών πρέπει να του επιτρέπεται να ανέβει και να κατέβει σκάλες εφόσον βέβαια ο κηδεμόνας επιβλέπει και ακολουθεί το παιδί στην άνοδο ή προηγείται του παιδιού στην κάθοδο ή κρατάει το παιδί από το χέρι. Τα παιδιά μαθαίνουν πολύ πιο εύκολα όταν νιώθουν σιγουριά και ασφάλεια και νιώθουν ότι οι κηδεμόνες τους τα αγαπούν και ότι ενδιαφέρονται για αυτά. Εκτεταμένη σωματική επαφή κατά τη διάρκεια της βρεφικής ηλικίας, κοίταγμα στα μάτια και τάισμα του μωρού ακόμα και αν το μωρό μπορεί να κρατήσει από μόνο του το μπουκάλι, βοηθάει τα παιδιά να αναπτύξουν δεσμό με τον κηδεμόνα τους και ένα συναίσθημα σιγουριάς. Το μωρό μετά τους πρώτους δύο με τρεις μήνες της ζωής του μαθαίνει να αναγνωρίζει το άτομο που το φροντίζει και νιώθει ασφάλεια στην παρουσία του κηδεμόνα του.

Ο κηδεμόνας πρέπει να φροντίσει όλες τις ανάγκες του παιδιού, σωματικές και ψυχολογικές, χωρίς να προσδοκά κάτι σε αντάλλαγμα από το παιδί. Η ψυχολογική ικανοποίηση που απορρέει από την παροχή φροντίδας είναι η ανταμοιβή του κηδεμόνα. Ο κηδεμόνας δεν πρέπει να προσδοκά από το παιδί να ικανοποιήσει τις ψυχολογικές ανάγκες του ίδιου του κηδεμόνα. Ο κηδεμόνας βοηθάει το παιδί να αναπτύξει ένα συναίσθημα σιγουριάς όταν παρέχει συνεπή φροντίδα και ανταποκρίνεται στις ανάγκες του παιδιού. Αυτό ξεκινά από τη βρεφική ηλικία όταν ο κηδεμόνας ανταποκρίνεται στο κλάμα του μωρού. Ο κηδεμόνας ελέγχει αν το μωρό χρειάζεται αλλαγή πάνας ή αν πεινάει ή αν χρειάζεται ανακούφιση και παρέχει την κατάλληλη φροντίδα. Αυτό βοηθάει το παιδί να αναπτύξει την ικανότητα αναγνώρισης των σωματικών του αναγκών και τρόπων αντιμετώπισής των. Ένα μωρό που έχει συνηθίσει να μένει με βρεγμένη ή βρώμικη πάνα και που δεν έχει ταϊστεί όταν πεινούσε, είναι πιο πιθανό να έχει δυσκολίες με ενούρηση όταν οι συνομήλικοί του θα έχουν μάθει να πηγαίνουν στην τουαλέτα. Ο κηδεμόνας θα πρέπει να δημιουργήσει ρουτίνες για το παιδί ώστε το παιδί να ξέρει τι να προσδοκά. Τέτοιες ρουτίνες μεταξύ άλλων είναι τα γεύματα της ημέρας, η ημερήσια φροντίδα της προσωπικής υγιεινής και συγκεκριμένη ώρα για ύπνο και διάβασμα ιστοριών. Η ανάπτυξη του παιδιού ωφελείται όταν υπάρχουν σαφείς κανόνες και τρόποι αντιμετώπισης της ανυπακοής. Ξυλοδαρμός και φωνές είναι αντιπαιδαγωγικοί τρόποι και πρέπει να αποφεύγονται πάση θυσία. Ο κηδεμόνας πρέπει να βοηθήσει το παιδί να φερθεί καλά δίνοντας έμφαση στις προσδοκίες του από το παιδί παρά στην κακή συμπεριφορά του παιδιού. Για παράδειγμα, ο κηδεμόνας μπορεί να πει «μπορείς να παίξεις αφού τελειώσεις πρώτα τις ασκήσεις για το σχολείο» ή «πώς μπορώ να σε βοηθήσω να οργανώσεις τις εργασίες σου ώστε να σου μείνει χρόνος να παίξεις». Ο κηδεμόνας με τη συνέπειά του, την αγάπη του προς το παιδί, τις αρμονικές του σχέσεις με τον/τη σύντροφό του και άλλους αποτελεί το κύριο παράδειγμα προς μίμηση. Το παιδί έτσι μαθαίνει πώς να φέρεται στις σχέσεις του με συνομήλικους και ενήλικες έξω από το σπίτι και πώς να επιλύει σχετικά προβλήματα και αναπτύσσει συνείδηση και ευσυνειδησία. Όταν το παιδί γίνει έφηβο η επιρροή του κηδεμόνα ελαττώνεται, ωστόσο όλα τα καλά προηγούμενα θεμέλια βοηθάνε το νεαρό άτομο να ανταπεξέλθει στις δυσκολίες αυτού του σταδίου ανάπτυξης.

Share in Facebook
Tweet it!