18 | 10 | 2017

Κύριες επιλογές
Χρονική ταξινόμηση άρθρων
Powered by mod LCA
Οι Ειδήσεις από...

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ...

Πριν από δυο μέρες περνούσα από την περιφερειακή οδό μιας επαρχιακής πόλης με το νέο ωραίο και υψηλών δυνατοτήτων χιλιοτετρακοσάρι αυτοκίνητό μου - απολαμβάνοντας την οδήγηση.

Δεν άργησα να πλησιάσω έναν αργό οδηγό, με το παλιό - περασμένης δεκαετίας - αυτοκίνητό του.

Θυμήθηκα πόσο μειονεκτικά ένοιωθα κάποτε με το παλιό μου αμαξάκι που δεν είχε τη δύναμη να τρέξει, να προσπεράσει, να αναδείξει έναν "καταπληκτικό οδηγό" και ετοιμάστηκα να προσπεράσω.

Δεν έδωσα μεγάλη σημασία στη διπλή διαχωριστική γραμμή. Άλλωστε στις περισσότερες περιπτώσεις οι διαχωριστικές γραμμές δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

Άρχισα να εκνευρίζομαι πλησιάζοντας όλο και πιο κοντά στο μπροστινό αυτοκίνητο, κάνοντας την απειλή μου όλο και πιο εμφανή στον οδηγό του. Υπήρχε όμως κυκλοφορία και τα απέναντι αυτοκίνητα δε μ’ άφηναν...

Δεν πρόλαβα να προσπεράσω. Τύχη! Πίσω από κάτι θάμνους, κρυμμένοι τροχόμπατσοι, με το ραντάρ στο χέρι, παραφυλούσαν. Δε θα γλύτωνα με τίποτε. Τα μεν νεύρα μου έγιναν με τη μία ανακούφιση και χαρά , ο δε μπροστινός μου... σωτήρας!

Όμως, μπορούμε να σβήσουμε τις δύο τελευταίες γραμμές και να δούμε την προηγούμενη σκηνή, ως θεατές, από πιο μακριά, απ' όπου τα πράγματα φαίνονται πιο θολά και οι ρόλοι είναι συγκεχυμένοι... Και τι βλέπουμε;

Ένα νέο, γυαλιστερό, δυνατό, ωραίο άνθρωπο, γεμάτο ελπίδες και θέληση. Έναν άνθρωπο που δεν κρατιέται και θέλει να ξεχυθεί σ’ ένα μεγάλο ασφάλτινο δρόμο, που βλέπει μπροστά του ή που του δείχνουν. Έναν άνθρωπο που αναρωτιέται γιατί πάνε όλοι τόσο αργά, γιατί του κόβουνε τη φόρα, γιατί υπάρχει όριο ταχύτητας, γιατί διαχωριστική γραμμή, γιατί λένε ότι έφτιαξαν έναν καινούργιο δρόμο. Βλέπουμε όμως και το κράτος που παραφυλάει στη γωνία, κρυμμένο. Τι περιμένει; Αυτόν τον ένα, τον μαλάκα, που πήραν τα μυαλά του αέρα και νομίζει ότι είναι καλύτερος από τους άλλους. Αυτός θα την πληρώσει.

Όμως, ας έρθουμε λίγο πιο κοντά και αφού το γλίτωσα το πρόστιμο θα κάνουμε ζουμ στην υποθετική - πλέον - σκηνή της πληρωμής. Ξαφνικά, εκεί που τρέχει ο "γυαλιστερός", πετάγεται το κράτος μέσα από την κρυψώνα του και με ανοιχτά τα χέρια, του κάνει νόημα να σταματήσει. Κοιτάξτε καλά. Δεν είναι το κράτος. Είναι ένα απλό όργανο, ένας υπάλληλος του κράτους. Και ρωτάει το "γυαλιστερό", τον οποίο δε συμπαθεί, γιατί ο ίδιος δε "γυαλίζει" και δεν επιτρέπεται να "γυαλίζει" (το σημαντικότερο όλων): «Γιατί το έκανες αυτό;» Μην προσπαθείτε να βρείτε δικαιολογία, δεν έχει σημασία η απάντηση, δεν αλλάζει τίποτε. Το όργανο έχει πάρει τις αποφάσεις του ανάλογα με τη διάθεσή του, με το πόσο αντιπαθής του είναι ο "γυαλιστερός", με τις ανάγκες του κ.λ.π. Έχει όμως τη διάθεση να διαπραγματευτεί το ύψος της τιμωρίας, επιδεικνύοντας τη δύναμή του, ικανοποιώντας ενίοτε και τις ανάγκες του.

Ξαναπάμε λοιπόν από την αρχή. Ο "γυαλιστερός" παρανομεί γιατί δεν τον ικανοποιεί ο νόμος αλλά κυρίως γιατί ξέρει κατά βάθος ότι μπορεί να τη γλυτώσει αφού ο νόμος είναι διαπραγματεύσιμος από το κράτος. Ο νόμος είναι σκληρός, αλλά μπορεί να μαλακώσει όποτε θέλει ή παύει να είναι εφαρμόσιμος - εάν βολεύει. Ο φύλακας του κράτους δε θέλει το νόμο εφαρμόσιμο για να υπάρχουν πολλοί που δε θα τον εφαρμόσουν και στη γενικότερη αυτή στάση "κρύβεται" ώστε να πεταχτεί μπροστά σου και να σε τσακώσει όταν εσύ δεν το περιμένεις.

Δεν έχει όμως σημασία η συνέχεια της ιστορίας, καθότι έχει το ίδιο τέλος: το κράτος διαπραγματεύεται. Το κράτος, δηλαδή εμείς. Εμείς διαπραγματευόμαστε. Εμείς εκχωρήσαμε το δικαίωμα της διαπραγμάτευσης στους εκπροσώπους μας και αυτοί στους υφισταμένους τους γιατί κάποτε μπορεί να έρθει η ώρα να κάνουμε κι εμείς χρήση αυτού του δικαιώματος. Γιατί, περί δικαιώματος πρόκειται εν τέλει. Γι’ αυτό το βουλώνουμε και ανεχόμαστε αυτούς που παρανομούν.

Ποιοί όμως φωνάζουν κατά του κράτους, κατά αυτών που τα παίρνουν, κατά αυτών που δεν τιμωρούνται ποτέ, κατά αυτών που λυμαίνονται τον τόπο; Στην ιστορία υπάρχει και ο αργός, ο παλιός οδηγός, αυτός που σε καθυστερεί.

Συμπέρασμα: Τρέξε να σωθείς!

Ή... και στην κορφή κανέλα!

Ή... ό,τι άλλο θέλετε…

Share in Facebook
Tweet it!