21 | 09 | 2017

Κύριες επιλογές
Χρονική ταξινόμηση άρθρων
Powered by mod LCA
Οι Ειδήσεις από...

ΟΜΙΧΛΗ ΚΑΙ ΜΠΑΜΠΑΝΗΣ

Το 1925 δεν είναι μια εύκολη χρονιά για τη χώρα. Καμιά χρονιά δεν ήταν έτσι κι αλλιώς εύκολη, μετά τη μικρασιατική καταστροφή του 1922. Τα χωριά, οι πόλεις και η ύπαιθρος γεμίζουν από την πλημμύρα της προσφυγιάς, από τους άστεγους και τους κατατρεγμένους, από τους ξεριζωμένους της γης της Ιωνίας και τους χιλιάδες ανάπηρους, σακατεμένους και άνεργους φαντάρους, μιας εκστρατείας που «πνίγηκε» στον Σαγγάριο ποταμό...

Μέσα σε ένα κλίμα έντονης πολιτικής ρευστότητας, βαριάς φορολογίας και άλυτων κοινωνικών προβλημάτων, αυτά τα χρόνια του Μεσοπολέμου η ληστεία ανθίζει και πάλι πάνω στα βουνά και... ο καπετάν Γιαγκούλας γίνεται λαϊκό ανάγνωσμα! Η 21η Φεβρουαρίου εκείνης της χρονιάς έπεφτε Σάββατο και μια κυνηγετική εξόρμηση ξεκινούσε στις πλαγιές του Ολύμπου κοντά στην Κατερίνη... Μέλη της μεγάλης παρέας που θα κυνηγούσε αγριόχοιρους στον Όλυμπο, ήταν μερικά από τα πιο εξέχοντα πρόσωπα της κοινωνικής και πολιτικής «ελίτ» εκείνης της εποχής:

Δημήτρης Στριλάκος - ethnos.gr - 23/02/2011

Ο πρώην υπουργός και Γενικός Διοικητής Μακεδονίας Σπύρος Στάης, ο πανεπιστημιακός καθηγητής και Διευθυντής του νοσοκομείου «Συγγρού» Γιώργος Φωτεινός από την Αθήνα, ο γιατρός Τζαμαλούκας από τη Θεσσαλονίκη, οι επιχειρηματίες αδελφοί Ροκά, ο Παν. Νταούτης από την εισαγγελία της Θεσσαλονίκης, ο δικηγόρος Γ. Παπαπαράσχου, ο ταγματάρχης ε.α. Γιαννούλης, ο φαρμακοποιός Παπατόλιος και αρκετοί άλλοι...

«Οδηγός» αυτής της μεγάλης κυνηγετικής παρέας είναι ο ίδιος ο δήμαρχος Κατερίνης Κώστας Κουρκουμπέτης, που έχει εγγυηθεί και την ασφάλεια των υψηλών προσκεκλημένων κυνηγών από την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.

Αν και οι πάντες γνώριζαν πως στην ευρύτερη περιοχή του Ολύμπου βρίσκονται τα λημέρια των συμμοριών του Φώτη Γιαγκούλα και του «συναρχηγού» του Πάντου Μπαμπάνη, ο αριθμός των κυνηγών και των χωρικών - συνοδών, τους έκανε να αισθάνονται ασφαλείς. Τα χρόνια εκείνα άλλωστε κάθε συμμορία ληστών βρισκόταν συχνά και σε στενή «διασύνδεση» με τοπικούς παράγοντες και ένα μέρος του ντόπιου πληθυσμού, οπότε οι «επώνυμοι» κυνηγοί δεν είχαν λόγο να αμφισβητήσουν τις διαβεβαιώσεις των συνοδών τους ότι το ζήτημα της... ασφαλείας είχε διευθετηθεί.

Οι παγάνες πάντως που στήθηκαν για τα αγριογούρουνα δεν απέφεραν κανένα αποτέλεσμα, οπότε η παρέα των κυνηγών μετέβαλε την εξόρμησή της σε κυνήγι μπεκάτσας στη θέση Αγία Παρασκευή. Εκεί ακριβώς τους... περικύκλωσαν και οι ληστές με επικεφαλής τον Πάντο (Παντελή) Μπαμπάνη!

Ο Μπαμπάνης ήταν -μαζί με τον Γιαγκούλα- ένας θρύλος για την περιοχή, αλλά και ολόκληρη την Ελλάδα του μεσοπολέμου... Είχε απαγάγει, είχε ληστέψει, είχε σκοτώσει, είχε ξεφτιλίσει ολόκληρα αποσπάσματα της Χωροφυλακής που στάλθηκαν να τον εξοντώσουν... Την ώρα που ο ίδιος και οι σύντροφοί του αιχμαλωτίζουν και αφοπλίζουν τους κυνηγούς και τους συνοδούς τους, μερικοί από αυτούς προσπαθούν να το σκάσουν. Ανάμεσά τους ο καθηγητής Γ. Φωτεινός, ο γιατρός Τζαμαλούκας και ο γενικός Διοικητής Μακεδονίας Σ. Στάης.

Καταδίωξη...

Οι ληστές αρχίζουν να πυροβολούν και τελικά μόνο ο Φωτεινός θα καταφέρει να ξεφύγει. Ο τέως υπουργός Σπύρος Στάης θα τραυματισθεί από τις σφαίρες στα πόδια, ενώ ο Τζαμαλούκας θα παραδοθεί.

Από όλους τους συλληφθέντες, οι ληστές θα κρατήσουν και θα πάρουν μαζί τους για να τον ανταλλάξουν με λύτρα 200.000 δρχ. μόνο τον γιατρό Τζαμαλούκα. Ο Φωτεινός τους είχε ξεφύγει, ενώ ο Στάης ήταν ήδη τραυματίας και θα εμπόδιζε τις κινήσεις τους πάνω στα βουνά όταν θα άρχιζαν το «κρυφτούλι» με τα αποσπάσματα της Χωροφυλακής.

Με εντολή του ίδιου του Μπαμπάνη, τα τραύματα του Στάη επιδένονται πρόχειρα και έπειτα οι ληστές τον ανεβάζουν σε ένα μουλάρι και τον στέλνουν πίσω στην Κατερίνη.

Από εκεί και πέρα αρχίζει ένα πολιτικό και αστυνομικό θρίλερ που κάνει τη σημερινή υπόθεση... Παλαιοκώστα (και των αποδράσεών του) να ωχριά, σε σχέση με όσα συνέβαιναν τότε...

Στην Κατερίνη φτάνει ασμένως τις επόμενες μέρες ο υπουργός Εσωτερικών της κυβέρνησης Γεώργιος Κονδύλης, καταδιωκτικά αποσπάσματα της Χωροφυλακής από όλη τη Μακεδονία, καθώς και πεζικάριοι και ιππείς του του 3ου Σώματος Στρατού.

Μαζί τους φυσικά και δεκάδες απεσταλμένοι δημοσιογράφοι από την Αθήνα, καθώς οι «ληστές» ήταν το αγαπημένο πρωτοσέλιδο ανάγνωσμα της εποχής.

Αξιωματικοί της χωροφυλακής «καρατομούνται» σε μια νύχτα ως ανίκανοι και αντικαθίστανται, ενώ... απολογούμενος ο υπουργός Εσωτερικών δηλώνει στις εφημερίδες ότι «είναι ανάγκη λήψεως μέτρων προς ενίσχυση της Χωροφυλακής, διότι εις μεν τα χαρτιά έχομεν 17.000 χωροφυλάκων, ενώ εις την πραγματικότητα έχομεν μόνο 8.000...»

Τα καταδιωκτικά αποσπάσματα που θα βγουν όμως σε αναζήτηση του Μπαμπάνη και του ομήρου του στον Όλυμπο, μοιάζουν σαν να κυνηγάνε ένα «αερικό».

Τις επόμενες μέρες της απαγωγής αρχίζει να πέφτει πυκνή βροχή, ενώ λίγο μετά ξεσπάει ένας φοβερός χιονιάς. Οι ελπίδες να εντοπισθεί η συμμορία και ο γιατρός Τζαμαλούκας, βυθίζονται μέσα στο χιόνι και στη λάσπη!

Εκτοπίσεις...

Σήμερα πια ξέρουμε πως ενώ τα αποσπάσματα έψαχναν στον απρόσιτο και χιονισμένο Ολυμπο, οι ληστές είχαν καταφύγει στα... δυτικά της Κατερίνης, πολύ κοντά στην πόλη, στη θέση Μηλιά... Η εξουσία της εποχής χάνει την ψυχραιμία της και ξεσπά στον ντόπιο πληθυσμό, αρχής γενομένης από τους τσοπαναραίους, τους χωρικούς και τους κατοίκους των χωριών, που εθεωρούντο ως «συμπαθούντες» τον Μπαμπάνη και τον Γιαγκούλα.

Ξυλοδαρμοί επί δικαίους και αδίκους, ανακρίσεις, φυλακίσεις και εκτοπίσεις ολόκληρων χωριών, είναι στην ημερήσια διάταξη. Η κυβέρνηση μάλιστα εκδίδει και έκτακτο διάταγμα που προβλέπει την... εκτόπιση ολόκληρου του πληθυσμού της υπαίθρου και των χωριών, αν δεν καταδοθούν οι ληστές!

«Θα τους στείλω όλους πρόσφυγες στην παλαιά Ελλάδα και στην Κρήτη» φωνάζει σε μια σύσκεψη ο υπουργός Εσωτερικών Γ. Κονδύλης.

Οι ληστές πάντως δεν πιάστηκαν τότε... Ο γιατρός Τζαμαλούκας απελευθερώθηκε μόνο όταν καταβλήθηκαν από τους οικείους του τα λύτρα των 200.000 δρχ. Ο Πάντος Μπαμπάνης τον άφησε να φύγει, δίνοντάς του μάλιστα... και ένα χιλιάρικο από τα λύτρα.

«Πάρε γιατρέ κι εσύ ένα χιλιόδραχμο να το πιεις στην υγειά μας, έτσι είναι το δικό μας έθιμο» του είπε.

Η «άγρια συμμορία» του Φώτη Γιαγκούλα και του Πάντου Μπαμπάνη θα εξοντωθεί πολλούς μήνες αργότερα, στις 20 Σεπτέμβρη του 1925, σε μια θρυλική συμπλοκή κοντά στην Κλεφτόβρυση του Ολύμπου... Η τελευταία πράξη θα ολοκληρωθεί με τον αποκεφαλισμό και τη δημόσια έκθεση των κεφαλιών των δυο ληστών, αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία...

ΠΗΓΗ: «ΤΑ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΑ ΤΑ ΚΑΛΑ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ ΤΑ ΣΚΟΤΏΝΟΥΝ» του Βασίλη Ι. Τζανακάρη (Εκδόσεις Καστανιώτη)

Ο ληστής Πάντος Μπαμπάνης δρούσε κυρίως στην περιοχή της Θεσσαλίας, μαζί με τον αδελφό του Λεωνίδα Μπαμπάνη. Τα δύο αδέλφια είχαν προσχωρήσει στη ληστρική συμμορία του Φώτη Γιαγκούλα. Ο Πάντος Μπαμπάνης επιδόθηκε σε διάφορες μορφές εγκληματικών πράξεων. Ξεχώρισε, ωστόσο, για την αίσθηση που προκάλεσε στην κοινωνία της εποχής η απαγωγή δύο γιατρών, την οποία πραγματοποίησε μαζί με τον αδελφό του στην περιοχή του Ολύμπου τα Χριστούγεννα του 1924. Όμως, στις 25 Σεπτεμβρίου 1925 τερματίζεται η εγκληματική δράση του συγκεκριμένου ληστή. Ο τελευταίος, σε συνεργασία με τους Φώτη Γιαγκούλα, Κώστα Τσαμίτα και τον αδελφό του Λεωνίδα, απήγαγαν τη φορά εκείνη τον γιατρό Νικόλαο Ράπτη και τον εξάδελφό του, Δημήτρη, με σκοπό να ζητήσουν λύτρα. Σε συμπλοκή με χωροφύλακες που ακολούθησε της απαγωγής ο Πάντος Μπαμπάμης σκοτώνεται. Την επόμενη ημέρα το κομμένο κεφάλι του κρεμάστηκε στα κάγκελα του σιδηροδρομικού σταθμού της Κατερίνης, μαζί με αυτά των συντρόφων του.

Φορώ το μαγικό σκουφί, π'αόρατο με κάνει
γλιστρώ απ'το σεντονάκι της να φύγω στα κρυφά.
Σκοτάδι είναι, παγωνιά, στα σπίτια όλοι κοιμούνται
μ'από τις γρίλιες όνειρα βγαίνουν και συναντιούνται
Σκοτάδι είναι, παγωνιά, τα σπίτια ολόκλειστα.

Την πόλη αφήνω πίσω μου ξάγρυπνος κι αναμμένος
απ'το γεφύρι του Ξηριά περνώ αλλοπαρμένος
και φτάνω πάνω στο βουνό, ψηλά στο Γκουνταμάνι.
Ομίχλη έχει,  νότισαν τα γένια του Μπαμπάνη.
και φτάνω πάνω στο βουνό, τα σπίτια ολόκλειστα.

Με καλοδέχθη το βουνό, μου φτιάχνει προσκεφάλι
με κάπαρη, με ρίγανη, με μέντα και θυμάρι.
Παρακαλεί και τ'άγρια που χάρη του χρωστάνε
να μου κρατήσουν συντροφιά και να παραφυλάνε.
Παρακαλεί και τ'άγρια, τα σπίτια ολόκλειστα.

Πουλιά της νύχτας τραγουδάν για να με νανουρίσουν
και την ψυχή, που ανοίγεται στον ύπνο, να κερδίσουν.
Και βλέπω όνειρα τρελά και τον ληστή Μπαμπάνη
να τουφεκάει τον ουρανό, να κλαίει στο Γκουνταμάνι.
Και βλέπω όνειρα τρελά, τα σπίτια  ολόκλειστα...

Share in Facebook
Tweet it!