ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ

Κατηγορία: Διάφορα
Δημοσιεύτηκε στις Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 2009 00:00
Γράφτηκε από τον/την Θανάσης Ποιός
Εμφανίσεις: 1015

Δουλεύουμε για το ζην ή για το ευ ζην;

Προφανώς, αν δεν έχουμε να φάμε, στόχος επείγων και άμεσος είναι το ζην.

Όταν βέβαια κάποια στιγμή το κατακτήσουμε, τότε αρχίζει να ανατέλλει μπροστά μας ο λαμπρός και θελκτικός ήλιος του ευ ζην. Βάφει τον ορίζοντα με ζεστά, όλο υποσχέσεις, χρώματα. Μας καλεί κοντά του, στην παραδείσια Χώρα της Καλοπέρασης (εδώ μπαίνει ο Μίμης Φωτόπουλος: «και μετά...θα κάααααααθομαι!»).

Άλλωστε, όλοι γνωρίζουμε ότι σ’ ένα γεύμα μετά το φαγητό ακολουθεί απαραίτητα και το γλυκό – δε γίνεται αλλιώς.

Ακόμη μια φορά όμως θριαμβεύει ο Σίσυφος κι επιβεβαιώνεται ο μύθος του. Όπως κι αυτός, σπρώχνουμε το βράχο στον ανήφορο της ζωής, κοιτώντας προς την κορυφή που χάνεται μέσα στα σύννεφα. Ενίοτε, ο βράχος κατρακυλάει και φτου κι απ’ την αρχή. Δεν είναι να… σκας από τα γέλια;

Ο αγώνας για την αγορά μιάς, δυό, τριών, ..., χιλίων τηλεοράσεων δεν έχει τέλος, υπόσχεται μετάλλια ηρωισμού και είναι πεδίον δόξης λαμπρό. Από την άλλη, ίσως αυτό το "παράλογο της ζωής" να είναι κι ο καλύτερος λόγος για να τη ζήσει κανείς.

 

Όπως λέει κι ο Αλμπέρ Καμί,

«όσο η ζωή δεν έχει νόημα,

τόσο "το να τη ζήσεις"

έχει από μόνο του

κάποια αξία».

 

 

 

 

 

 

Το πιθάρι του ζην, κάποια στιγμή – εύκολα ή δύσκολα – θα γεμίσει με τον ιδρώτα μας μέχρι τ’ αχείλια, αλλά το πιθάρι του ευ ζην δεν έχει πάτο, είναι σκέτη μαύρη τρύπα. Το πρόβλημα βέβαια ξεκινάει με την παρατήρηση ότι κι αυτοί που κυνηγάνε το ψωμί κι αυτοί που κυνηγάνε το παντεσπάνι (αφού κατάκτησαν πρώτα το ψωμί) βγάζουν απ’ το στόμα τους ίδιους γογγυσμούς. Δύσκολο να ξεχωρίσεις εκ του μακρόθεν ποιόν απ’ τους δυο στόχους ματιάζει ο καθένας μας. Η αγωνία είναι η ίδια, η λαχτάρα είναι η ίδια.

Θέλω να ζήσω, ο ένας.

Θέλω να καλοπεράσω, ο άλλος.

Καταλαβαίνεις ότι

Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά ντουφέκια πέφτουν.

Μήνα ψωμάκι να ζητούν, μήνα παντεσπανάκι;

Ουδέν αμφίβολο γι’ αυτό, ούδ’ άλλο να πιστέψεις.

Τα Μάταιο κάνει πόλεμο με δάνεια και με κάρτες.

Επιταγές το πλάκωσαν στης Ευτυχιάς το κάστρο.

Share in Facebook
Tweet it!